Technische ICT missie Kibangu Kikwit Totshi

Terug naar Kibangu

Verslag van de technische missie van 12 juli tot 8 augustus door Jan met foto’s van Guido.

Jan, Dirk en zijn vrouw Kathleen

Jan, Dirk en zijn vrouw Kathleen

Op 10 juli hebben we weer afspraak op de luchthaven van Zaventem om 18 u. Guido komt me als eerste vervoegen maar Dirk en Kathleen laten niet lang op zich wachten. Voor Kathleen is het de eerste kennismaking met Afrika en zij is natuurlijk een beetje nieuwsgierig. Wij vliegen weer met Ethiopean Airlines via Addis-Abeba naar Kinshasa. Woensdag 11/7 om 14u30 landen we op Ndjili, de internationale luchthaven van Kinshasa. Na lang wachten krijgen we te horen dat onze koffers er niet bij zijn.. Guido heeft geluk, zijn bagage is er wel. De onze komen s’anderendaags maar dan zijn we al vertrokken naar Kikwit. Met Kinavia is dat geen probleem want op anderhalf uur vliegen zijn we er. We hebben tijd en controleren in het magazijn wat er eventueel nog op ons ligt te wachten. Een zending dakplaten, nodig voor de school in Kibangu is er ook al aangekomen.In de namiddag vertrekken we al naar Kibangu, een buitenwijk van Kikwit op 8 km via een slechte weg en nemen alles mee wat we er nodig kunnen hebben.

Aan de slag in Kibangu

De bliksemafleider wordt vastgezet

De bliksemafleider wordt vastgezet

We worden er goed ontvangen door Zuster Adèle en Zr Aimée. Deze laatste verrast me door vers bruin brood op tafel te zetten voor ons avondmaal. Wij hebben weer volkoren meel en gist bij en zij zal zorgen voor ons brood. Iedereen heeft nog mondvoorraad mee gebracht. Op vrijdagmorgen is Willy uit Kimbongo er al en hij weet dat Séraphin uit Kingandu er maandag ook zal zijn. Zij zullen ons helpen en nog wat bijgeschoold worden door Guido in het computergebruik. Guido begint aan de montage van de nieuwe schotelantenne. Wij zorgen voor een stevige pyloon in een betonblok op de hoek van de container = energiecentrale en knooppunt van het internetgebeuren. Een broussevuur heeft vorig jaar twee kabels beschadigd en die moeten vervangen worden. Gelukkig kunnen we een groot deel nog recupereren en herbruiken.

Zondag 15/7 gaan we op bezoek bij de Broeders van de Tiberiade, een jonge congregatie uit de streek van de Condroz – Lavaux St.Anne. Er zijn drie broeders en een priester. We worden er zeer goed ontvangen en hadden een aangename en leerrijke zondag. De wandeling terug duurde een kwartier minder omdat Zr Adèle nu geen vragen moest beantwoorden. Maandag monteerden we de bliksemafleider boven de energiecentrale, de zonnepanelen en de antenne zodat alles beveiligd is tegen blikseminslag.

De antenne, door Guido gemonteerd, werd dan door Pater Sukari en zijn technicus precies gericht op de satellietsignalen.. De PC’s en laptops konden nu op antenne om het internet te gebruiken. Kort daarna was er zelfs telefonische verbinding via Skype met België tegen 0,019 Euro/minuut naar vaste toestellen. We maakten er allemaal dankbaar gebruik van om het thuisfront gerust te stellen. Ondertussen hadden twee zusters evenals Willy en Seraphin al geoefend met Ubuntu. Dit is een systeem vergelijkbaar met Windows maar tot nog toe niet besmet met allerlei virussen. Onze eerste opdracht was al succesvol afgesloten na vijf werkdagen. Bravo.

Aan de secundaire school werd nog hard gewerkt om aan drie nieuwe lokalen: een computerklas, een labo en een naaiatelier. Om 16 u vertrokken we terug naar Avenue Tabora, het regionaal moederhuis en economaat voor de volgende karwei

Fotos


Avenue Tabora of het Regionaal Huis

DocZen2012_boa-bandundu-7-2012-1-212a_200

Skypen …

In Kikwit is er een gebrekkig en onbetrouwbaar elektriciteitsnet. Dat maakt werken met PC en Internet extra moeilijk. Daarom kozen de zusters voor een onafhankelijke electriciteitsvoorziening met zonnepanelen voor de computers. Zes zonnepanelen en zes zware batterijen werden daartoe in België aangekocht en opgestuurd. Wij, van BoA, zouden dat voor hen installeren samen met de nieuwe schotelantenne voor de internetverbinding. De zonnepanelen werden op het dak gemonteerd. Bavon, de Congolese electricien, was daarbij een grote hulp. Dirk ontwierp en monteerde een controlepaneel. ‘s Middags kon hij echter niet eten ! Had hij een warmteslag ? Na de siesta was hij nog niet helemaal OK maar het ging toch beter. Guido moest zijn tweede antenne monteren en dat ging al veel vlotter. Ondertussen zorgde ik voor een stevige ijzeren paal naast de watertank. Na 17 u neem ik iedereen mee naar Bota tu Ba: de dovenschool om de zusters te groeten. Er is maar een zuster thuis en het bezoek duurt niet lang. Ik ga terug binnen bij Desiré, die ons de weg toonde naar de zusters van Bota Tu Ba. Hij is hun gebuur en heeft er een openlucht atelier voor metaalbewerking. Lassen, zagen en boren of plooien, je kan hem alles vragen. Hij heeft ook een café aan zijn huis en een TV zaaltje. W zullen hem nog terug zien. Zaterdagnamiddag moeten we terug naar Kibangu omdat de zusters ons willen bedanken voor het geleverde werk. Wij waren te rap vertrokken. Zij hebben een lekkere koek en beignets voor ons gebakken en er is zelfs een fles wijn. Daarna volgen nog souvenirs voor ieder van ons. Om 19 u zijn we terug op Avenue Tabora nr. 12. en drinken er een lekkere Primus – 75 cl. Zondagmorgen gaan we naar de Eucharistieviering in het gevang van Kikwit, dat is kortbij. Er is veel volk uit de buurt , een goed koor en een flinke catechist-animator. Wij worden gevraagd ons voor te stellen. Met een”Mbote na beno” als opener en “Matondo mingi” als slot krijgen we nog een daverend applaus. Dit is Kikongo en betekent “Dag allemaal en Dank U”. Maandagmorgen gaan Guido en ik terug naar Désire om een ontbrekend stukje van de antenne te laten namaken.. Na wat uitleg en een model belooft hij dat het stukje om 10u. klaar zal zijn. Om 11 u komt hij persoonlijk het onderdeel brengen om te weten of het wel goed is. Het past perfect. Na de middag wordt de antenne geplaatst. Het richten van de antenne is voor de volgende dag want dat is niet zo eenvoudig. Om 12 u werkt de verbinding en wordt het internet opgestart.. Na de siesta wordt er zelfs naar België getelefoneerd via Skype. Dirk en Kathleen kunnen nu zelfs hun kinderen contacteren en zijn er blij om. . Het magazijn wordt opgeruimd en alles klaargezet voor het vertrek naar Totshi. Op donderdag zullen Zr Evelien en Zr Solange ons, samen met Bavon, vergezellen.

Foto’s hieronder :
Een uurtje stappen van Kibangu ligt het klooster van de Tiberiaden. Een oaze van werken en bidden, maar ze willen ook deel uitmaken van de locale gemeenschap, zo schonken zij hun bron aan het dorp

Terug naar Totshi

DocZen2012_boa-bandundu-7-2012-1-297_200Om 8 u zijn wij klaar maar we moeten nog via het Noviciaat en daar wordt het toch 11 u eer we vertrekken. Om 13u30 zijn we in Gungu waar er die week een groot Festival d’Art et Culture plaatsvindt in het stadion A. Gizenga. Dansgroepen uit heel Congo komen er samen.voor de 12 de keer. Er is ook een grote markt met allerlei beeldjes. Wij ontmoeten er ook enkele bekenden o.a. de “Chef de Terre” van Mpembe, een dorp in de buurt van Totshi. Vrijdagmorgen beginnen we aan onze laatste opdracht. Guido aan de computers om te zien wat er nog werkt of kan werken. Dirk aan het controlepaneel en Bavon aan de zonnepanelen.

Om de bliksemafleider te plaatsen moet er veel gegraven worden. Vier leerkrachten willen iets bijverdienen en worden aan het werk gezet

Bavon meldt al snel dat alle dioden van de zonnepanelen beschadigd zijn door de bliksem. Toch geven de panelen nog stroom aan de batterijen. Dirk krijgt het controlebord terug in orde maar er ontbreekt een omvormer om stroom te leveren aan de computers. Het rechttrekken van de bliksemafleiders, ieder 12 m hoog, is een hele klus waarvoor we iedereen mobiliseren. Op zaterdag wordt alles degelijk verbonden en nagemeten. De weerstand is slechts 0,26 Ohm wat ideaal is. De pinnen zitten dan ook in een gat van 2 m diep en zijn nog eens 1,50 m lang. De lading van de batterijen is om 15u reeds 60 %.

Na de middag vieren we Dirk’s verjaardag en daar komen toch wat genodigden uit Gungu naartoe, beladen met geschenken en verse malafu ya ngasi = palmwijn en 2 bakken Primus.


De watervallen van Kakobola

fotos

De watervallen liggen er nu droog bij want al het water wordt omgeleid om de krachtcentrale te bouwen. Later zal het teveel aan water terug door de watervallen stromen.

Op zondag gaan we, na de Eucharistieviering, naar de lokale bezienswaardigheid: de watervallen van Kakobla. Eigenlijk zijn ze er niet meer. Een Indische maatschappij heeft het water omgeleid. Zij bouwen er een waterkrachtcentrale van 10,5 MW. Ter bevoorrading van Kikwit, Idiofa, Gungu en Masi Madimba. Alles moet klaar zijn in het voorjaar 2014. Dinsdag 31/7 vertrekken we terug naar Kikwit. Na de brug over de Kwilu in de buurt van Gungu, moeten we allen uitstappen. Ons voertuig 4 x 4 is te zwaar geladen en rijdt zich vast in het mulle zand van die berg op. Wij hebben een stevige wandeling gemaakt langs kleine paden en na 25 minuten zien we de auto die in het dorp op ons wacht. Woensdag gaan we nog even naar Kibangu. Het is een feestdag en niemand werkt er. Wij bezoeken nog de nieuwe lokalen en zien dat de vloeren klaar zijn en goede bevochtigd zodat er geen scheurtjes in komen door het drogen. Donderdag vertrekken we weer met Kinavia terug naar Kinshasa. Er is nu slechts één vlucht per week naar Kikwit. Zodoende hebben we in Kinshasa tijd om op adem te komen en ons mentaal voor te bereiden op onze thuiskomst Door de goede samenwerking in de groep zijn al de geplande taken volbracht. Het was een druk en gevuld programma en we zijn allen tevreden. Nu kunnen we gelukkig en fier huiswaarts keren. Jan Stevens 02/09/12

Kinshasa bij kaarslicht ...

Kinshasa bij kaarslicht …