De eerste baby, de eerste lach …

De eerste baby die in het gezondheidscentrum van Foumbot werd geboren, kreeg de naam Esperantia.

Foumbot CMS Espérantia 2.jpg

En Arthur, een driejarig jongetje met een zware fysieke beperking, heeft er tijdens een behandeling voor de allereerste keer in zijn jonge leventje gelachen. Hoop en verwachting voor de toekomst vormen de spirit waarmee het medische team het centrum op gang trok.

‘L’espérance ne trompe jamais’ liet zuster Jeannette zich vlak voor de opening van het gezondheidscentrum ontvallen. Daarmee heeft ze de sfeer gevat. Met zijn materniteit en fysiotherapeutische voorzieningen is het medisch centrum helemaal klaar om jonge moeders en kinderen met een fysieke beperking te helpen.

,,Ik ben blij met wat ik in het centrum zag en met de sfeer die ik er voelde’’, vertelt algemeen overste zuster Jacinta na haar bezoek dit najaar. ,,Het nieuws van het ‘Centre de Santé d’ Excellence’ was in de wijken verspreid en de moeders komen erop af. Dat is des te belangrijker omdat de staat Kameroen, in tegenstelling tot buurlanden, passief blijft wat gezondheidszorg betreft’’, stelt ze.

De zusters Annunciaten doen er dan ook alles aan om de continuiteit te verzekeren en de werking van een formeel sociaal kader te voorzien. Zuster Jacinta denkt met zichtbare ontroering terug aan het moment waarop de kleine Arthur voor de allereerste keer lachte. ,,Het jongetje kon niet rechtop zitten, laat staan lopen. De behandeling door meneer Eugène en zuster Nicole, die zo speels mogelijk verloopt, ontlokte een lach aan de kleuter. Waarna zijn mama uitriep: ‘Quoi, moi j’ ai un fils qui peut rire!

Huid op huid

De inlooptijd in het gezondheidscentrum verliep dus alvast goed. Het vrijwilligersteam van BoA was nochtans in grote spanning naar Kameroen vertrokken. Na de aankomst van de container wilden Erwin Van Kerschaver, Greet Vankersschaever, beiden artsen, Rudi Demeuse, Hugo Priemen en zuster Guillaumine in Foumbot zijn om het centrum definitief in te richten en vooral de plaatselijke zusters en toekomstige medewerkers van het centrum helemaal op hun opdracht af te stemmen. Zuster Guillaumine heeft mogen meemaken hoe de reusachtige container met een ‘voorhistorische’ kraan van de oplegger werd gehesen. Pas later is het gevaarte met eindeloos duw- en trekwerk op de binnenkoer gebracht. Vanwege de sceptische putten moest men heel omzichtig te werk gaan. Zuster Guillaumine was onder de fervente supporters. Hugo Priemen heeft in België samen met tal van anderen veel werk verzet om het medische materiaal te verzamelen. Nu heeft hij in het centrum nog heel wat schroefjes moeten aandraaien en losse eindjes vastmaken. Op de motor reed hij de streek rond om aanvullende benodigdheden aan te schaffen, toch geen kleinigheid voor een tachtiger. Dat Erwin Van Kerschaver en Rudi Demeuse voor hun verblijf een slaapplaats kregen in de ‘maternité d’excellence’ is misschien niet eens zo gek. Het gezondheidscentrum is wel degelijk ‘hun baby’. Vanaf dag één dragen ze het project in hun hart en ze hebben er, samen met andere vrijwilligers, lange maanden hard aan gewerkt om het goed op de sporen te krijgen.,,De jeep hield nog niet echt halt of Erwin sprong eruit en rende op het centrum af om het resultaat te zien’’, lacht Rudi. ,, Hij heeft geen pauze genomen voor hij met zijn eigen ogen had vastgesteld dat alles was zoals gepland en zoals het moest zijn. Erwin straalde letterlijk van tevredenheid.’’,,Een fantastisch gevoel’’, bevestigt Erwin. ,,Gelukt! dacht ik almaar.’’ Het is wel Erwins gedrevenheid die het project deed lukken. Van meet af aan bakende hij de behoeften in de regio af, preventie tot in de dorpen, een maternité d’excellence en fysiotherapie. Andere medische voorzieningen zijn in Foumbot voorhanden maar geen enkele met die functies en opdrachten. Deze drie pijlers vormen de toegevoegde waarde van het centrum. ,,Terwijl de medewerkers eerst de boot af hielden, heb ik ze moeten motiveren door hun specifieke bijdrage in de verf te zetten’’, stelt Erwin.

De inlooptijd in het gezondheidscentrum verliep dus alvast goed. Het vrijwilligersteam van BoA was nochtans in grote spanning naar Kameroen vertrokken. Na de aankomst van de container wilden Erwin Van Kerschaver, Greet Vankersschaever, beiden artsen, Rudi Demeuse, Hugo Priemen en zuster Guillaumine in Foumbot zijn om het centrum definitief in te richten en vooral de plaatselijke zusters en toekomstige medewerkers van het centrum helemaal op hun opdracht af te stemmen.  Zuster Guillaumine heeft mogen meemaken hoe de reusachtige container met een ‘voorhistorische’ kraan van de oplegger werd gehesen. Pas later is het gevaarte met eindeloos duw- en trekwerk op de binnenkoer gebracht. Vanwege de sceptische putten moest men heel omzichtig te werk gaan. Zuster Guillaumine was onder de fervente supporters. Hugo Priemen heeft in België samen met tal van anderen veel werk verzet om het medische materiaal te verzamelen. Nu heeft hij in het centrum nog heel wat schroefjes moeten aandraaien en losse eindjes vastmaken. Op de motor reed hij de streek rond om aanvullende benodigdheden aan te schaffen, toch geen kleinigheid voor een tachtiger. Dat Erwin Van Kerschaver en Rudi Demeuse voor hun verblijf een slaapplaats kregen in de ‘maternité d’excellence’ is misschien niet eens zo gek. Het gezondheidscentrum is wel degelijk ‘hun baby’. Vanaf dag één dragen ze het project in hun hart en ze hebben er, samen met andere vrijwilligers, lange maanden hard aan gewerkt om het goed op de sporen te krijgen.,,De jeep hield nog niet echt halt of Erwin sprong eruit en rende op het centrum af om het resultaat te zien’’, lacht Rudi. ,, Hij heeft geen pauze genomen voor hij met zijn eigen ogen had vastgesteld dat alles was zoals gepland en zoals het moest zijn. Erwin straalde letterlijk van tevredenheid.’’,,Een fantastisch gevoel’’, bevestigt Erwin. ,,Gelukt! dacht ik almaar.’’ Het is wel Erwins gedrevenheid die het project deed lukken. Van meet af aan bakende hij de behoeften in de regio af, preventie tot in de dorpen, een maternité d’excellence en fysiotherapie. Andere medische voorzieningen zijn in Foumbot voorhanden maar geen enkele met die functies en opdrachten. Deze drie pijlers vormen de toegevoegde waarde van het centrum. ,,Terwijl de medewerkers eerst de boot af hielden, heb ik ze moeten motiveren door hun specifieke bijdrage in de verf te zetten’’, stelt Erwin.

,,Nu en verhaal als dat van Arthur als een lopend vuurtje rond gaat, voelt iedereen zich beloond”. Op Foumbot physiotherapie 2vlak van preventie sluiten we aan bij het project ‘de eerste 1000 dagen’ van de Wereld Gezondheids-organisatie. Daarnaast wordt het belang van kangoeroe-moeder-zorg onderstreept om de sterfte in de vroegste levensfase te verlagen. Moeders die hun baby’s op de huid dragen zodat de kindjes van hun lichaamswarmte genieten, verkleinen hierdoor effectief het risico. ’’Mensen maken het waar,,Hoe mooi het gebouw ook oogt, het zijn de mensen die het project moeten waar maken’’, vult Rudi Demeuse aan. Tijdens ons verblijf hebben we ons daar op toegespitst. Het team telt zeven à acht mensen, stuk voor stuk verschillende persoonlijkheden. Ook wij hebben elk onze eigen benadering. Door veel en nauwgezet naar elkaar te luisteren, vonden we elkaar en ontdekten we persoonlijke affiniteiten. Het gezel-schap van uiteenlopende karakters werd een team dat samenwerkt en een aparte dynamiek ontwikkelt. We gingen met sprongen vooruit, tegen de avond hadden we vaak bereikt wat we ‘s ochtends niet hadden durven te hopen.

Chef de Village

Tijdens de missie bereidde Greet Vankersschaever samen met de zusters het veldwerk voor dat zij in het kader van preventie zullen ondernemen. Zo bezocht ze samen met zuster Jeannette en mevrouw Colette ‘Sa Majesté Tchuissi Jean-Baptiste, chef de village Compagny Foumbot’ en besprak het opzetten van de ‘preventie-bezoeken’ in zijn ‘chefferie’. Die preventie-bezoeken zijn cruciaal, FoumBot01het gezondheidscenter bereikt zo de zwangere vrouwen die er anders niet heen zouden gaan om hun zwangerschap te laten opvolgen. Ook krijgt men zicht op de kinderen met een fysieke beperking die niet zelf naar onze fysio-afdeling zouden komen. Greet Vankersschaever vertrouwt erop dat vanwege de positieve geladenheid in het centrum het zijn doelstellingen zal kunnen realiseren. ,,Het team won aan zelfvertrouwen, de mensen geloven nu zelf dat het kan lukken.’’

,,Ik bewonder mijn jonge medezusters’’, zegt zuster Guillaumine. ,,Je zult toch maar in een vreemd land een project van dat formaat dragen. Ze komen uit Congo, en Kameroen was hun vreemd. Dankzij hun doorzettingsvermogen hebben ze nu een plaats binnen de Kameroense gemeenschap. Dat vond ik zo mooi om zien. Toch niet te verwonderen dat we samen een glaasje Castle bier dronken om het te vieren.’’

Lokale kunst op de omheining

Iedereen tevreden dus. Wat Erwin Van Kerschaver niet belet om over de toekomst te dromen. ,,Wie weet kunnen we over vijf tot tien jaar deze zusters met hun ervaring naar andere Afrikaanse landen uitsturen. Maar voor de meer nabije toekomst heb ik iets anders voor ogen. Het gezondheidscentrum is omgeven door een omheining van beton. Zou het niet prachtig zijn wanneer lokale kunstenaars daar aan de binnen- en buitenkant instructieve afbeeldingen aanbrengen?  Zowel voorbijgangers als patiënten in de wachtkamer zouden via beeld heel wat over preventie en gezondheid leren.’’

Mede dankzij uw giften zijn de eerste werkingsmaanden van het gezondheidscentrum in Foumbot verzekerd en is de financiering toereikend. Op termijn wordt het zelfvoorzienend. Maar vanzelf-sprekend was en wordt het niet. Uw bijdrage zal een bijkomende stimulans vormen voor de zusters om vol te houden. Op die manier schrijft u mee aan het hartverwarmend verhaal dat in Foumbot tot stand komt. Klik hier om een uw bijdrage te doen.

Tekst : Marleen De Geest