Exploratie van realisaties en noden in Burundi

In 1931 vertrokken de eerste vijf zusters annuntiaten vanuit Heverlee naar Afrika, meer bepaald naar Congo. Het zou tot 1958 duren vooraleer twee zusters met een ruime ervaring in Congo ook naar Bujumbura, de hoofdstad van Burundi, overstappen. Het plan van Apostolisch vicaris mgr. Grauls had 1960 als startdatum vooropgesteld. De zusters moesten zich volgens hem eerst aanpassen en de plaatselijke taal leren. Dat was echter buiten de dynamiek gerekend van zuster Anselma Ulens. Ze vond dat aanpassing en taalverwerving beter lukte wanneer men onmiddellijk aan de slag ging. Men koos een eerder rustige streek uit in de koele bergen, nl. Jenda of Ijenda, 2200 m hoog. Onmiddellijk kreeg het thuisfront de vergelijkingen met Congo voorgschoteld: de Burundezen waren volgens zuster Anselma beleefder dan de Congolezen, meer gesloten en er was meer devotie en tucht in de kerk. De eetgewoonten waren erg verschillend: bonen, zoete aardappelen, rijst, arachide, eerder weinig maniok en bijna geen fruit behalve extreem veel bananen. Dit alles lezen we in het buitengewoon rijke boek van Ria Christens: ‘Terra incognita. 75 jaar annuntiaten in Afrika’ (2016). Ik weet niet of het aan Heverlee ligt of aan Burundi maar ook BOA heeft meer dan tien jaar in Congo vertoefd alvorens de beslissing te nemen tevens actief te worden in Burundi. Vooral onder impuls van zuster Anastasie, de Burundese zuster die sedert vorig jaar in België verblijft, zette de raad van bestuur van BOA het licht op groen voor een exploratiereis. Eric Depreeuw kreeg de vraag om ter plaatse na te gaan: wat is er gerealiseerd en wat zijn de dringende noden.

Allerarmste landen
Nu al is het duidelijk dat er overeenkomsten maar ook aanzienlijke verschillen zijn met de Congolese situatie. Burundi behoort, zoals Congo, tot de allerarmste landen van de wereld en neemt de derde plaats in op de ranglijst. Dit land kent sedert de onafhankelijkheid in 1962 woelige tijden op politiek en etnisch gebied. 400.000 Burundezen leven als vluchteling in de buurlanden, 3,6 miljoen inwoners zijn afhankelijk van humanitaire hulp. Het land is veel kleiner en heeft een lager bevolkingscijfer met een meerderheid aan Hutu (85%) tegenover een minderheid aan Tutsi (14%). 1% behoort tot de TWA of Pygmeeën. De gemeenschap van de annuntiaten is er met een veertigtal zusters veel beperkter. In Bujumbura verblijven ongeveer 10 zusters, de overigen in Ijena. Er zijn slechts twee vestigingen dus hoeven ze weinig heen en weer te reizen. De zusters zijn actief in het onderwijs, zorg voor kinderen met een beperking, gezondheid en landbouw in functie van het eigen levensonderhoud.

Prioriteiten voor samenwerking
De taak van Eric Depreeuw bestaat erin kennis te maken met onze nieuwe partner en samen uit te zoeken waar de prioriteiten liggen voor samenwerking. Men verwacht van hem dat hij duidelijk maak hoe Blik op Afrika functioneert en hoe onze werkwijze geconcretiseerd wordt. Na zijn terugkeer op 27 september zal hij uitgebreid verslag brengen, niet alleen aan de collega’s van BOA maar ook aan de lezers van Nsangu, aan u dus.